یکی از یاران امام صادق (ع) از ایشان پرسیدند:ابا عبدالله(امام جعفر صادق )! مرا سفارش وتوصیه ای کن فرمود :"تو را به نه چیز شفارش میکنم که آنها توصیه من به تمامی آرزومندان راه خداست واز پروردگار می خواهم که تورا در انجام آنها موفق نماید . سه مورد آن در مورد تربیت و تأدیب نفس است و سه مورد در درباره ی صبر و بردباری وسه مورد آخر در رابطه با علم و دانش است . بر تو باد که این سفارشات را حفظ نمایی و درانجام آنها کوتاهی نکنی.
واما آنچه در مورد تربیت نفس است:
1. مبادا چیزی را بخوری که بدان اشتها نداری که این کار ،حماقت وابلهی را به همراه دارد.
2. غذا مخور مگر آن گاه که گرسنه شوی.
3. چون خواستی که بخوری با نام خدا و از حلال بخور ویاد آور سخن رسول خدا باش که فرمودند:"آدمی ظرفی را بد تر از شکمش پر نکرده است."پس اگر ناچار به خوردن شدی یک سوم شکم را برای طعام ،یک سوم برای آب و یک سوم دیگر را برای تنفس قرار بده.
و اما نکاتی که درباره ی حلم است :
1. اگر کسی بگوید :اگر سخنی گویی ده برابر می شنوی،تو بگو :اگرده تا بگویی سخنی نشنوی .
2. اگر کسی تورا دشنام دهد به او بگو:اگر در موردآنچه گفته ای راستگو هستی از خدا می خواهم که مرا بیامرزد و اگردر آن دروغ گویی از خدا خواهانم که از تو در گذرد .
3. اگر کسی تورا تهدید به ناسزاگویی کند تو اورا به خیر خواهی ومراعاتش وعده بده.
اما آن سه که درباره ی علم است :
1. آنچه را که نمیدانی از دانایان بپرس ومبدا سوالی برای امتحان کردن وبه زحمت انداختن از آنان بپرسی.
2. مبادا براساس خود رأیی و خود محوری دست به کاری زنی در تمام کارهایی که زمینه احتیاط وجود دارد مسیر احتیاط را رها مکن.
3. از فتوا دادن بگریز همان طور که از شیر درنده می گریزی و مراقب باش گردن خود راپل عبور مردم قرار ندهی.